Een portret overleden huisdier laten maken: meer dan alleen een tekening

Sommige opdrachten voelen anders.

Als iemand mij vraagt om een portret van een overleden huisdier te maken, weet ik meteen: dit gaat niet alleen om techniek. Dit gaat om iets wat gemist wordt.

Vaak krijg ik foto’s toegestuurd met een verhaal erbij.

Hoe het dier was. Wat het bijzonder maakte. Soms ook hoe het afscheid is gegaan.

En terwijl ik begin met tekenen, voelt het alsof ik even met dat verhaal mee mag lopen.

De verantwoordelijkheid achter een portret overleden huisdier laten maken

Het klinkt misschien zwaar, maar zo voelt het soms ook een beetje.

Ik weet dat deze tekening straks een plek krijgt in iemands huis. Dat iemand ernaar gaat kijken op momenten dat het gemis er is. Dat het niet ‘zomaar’ een tekening is. Dit maakt een portret overleden huisdier laten maken extra bijzonder.

Juist daarom werk ik langzaam. Aandachtig. Laag voor laag.

Ik kijk niet alleen naar de foto, maar probeer te vangen wat iemand bedoelt als ze zeggen: “dit was echt typisch hem.”

Het moment van ophalen: verdrietig en mooi tegelijk

Het moment waarop iemand de tekening voor het eerst ziet… dat blijft bijzonder.

Soms is het stil.Soms zijn er tranen. Soms wordt er meteen gelachen omdat iemand zijn dier er zó in herkent.

Het is vaak een mix van alles tegelijk: verdriet omdat het dier er niet meer is, maar ook iets zachts. Iets moois.

En elke keer voel ik opnieuw hoeveel betekenis zo’n tekening kan hebben.

Waarom dit werk zo bijzonder is

Wat mij het meest raakt, is de waardering.

Niet alleen voor de tekening zelf, maar voor het gevoel dat erin zit.Dat iemand zich gezien voelt in zijn herinnering.

Ik maak veel verschillende werken, maar dit soort portretten blijven me altijd bij.

Omdat het niet alleen gaat om wat je ziet, maar om wat iemand nooit wil vergeten.