IJsvogel tekenen: kleuren en details in pastel
- 12 minuten geleden
- 3 minuten om te lezen
Felblauw, turquoise, oranje en soms bijna een vleugje groen. Er zijn maar weinig Nederlandse vogels die qua kleur kunnen tippen aan de ijsvogel. Niet zo gek dus dat hij ook in mijn werk meerdere keren is verschenen.
Toch is het niet alleen die opvallende kleur die ik interessant vind. Juist wanneer je een ijsvogel gaat tekenen en urenlang naar zo'n vogel kijkt, ontdek je hoeveel meer er te zien is.
Een ijsvogel tekenen: is een ijsvogel eigenlijk wel blauw?
Het bijzondere aan de ijsvogel is dat zijn veren niet simpelweg gevuld zijn met een felblauw pigment. De blauwe kleur die wij waarnemen ontstaat voor een belangrijk deel door de microscopische structuur van de veren en de manier waarop licht daarop wordt verstrooid.
Dat verklaart ook waarom het blauw zo kan veranderen. Afhankelijk van het licht en de hoek waarin je kijkt, kan een ijsvogel turquoise, helderblauw of bijna groenachtig lijken.
Voor mij als kunstenaar maakt dat het een fantastisch — én uitdagend — onderwerp.
Een ijsvogel tekenen betekent dus niet dat ik één blauw potlood pak en daarmee de veren inkleur. Ik werk met allerlei tinten blauw, turquoise en groen en bouw die kleuren laag voor laag op.
Daarnaast zijn licht, schaduw en de richting van de veren belangrijk om het verenkleed zijn vorm te geven.
Kleuren en details bij het tekenen van een ijsvogel
In mijn pastelwerk Kingfisher Blue wilde ik juist die intensiteit van de ijsvogel vastleggen. Van een afstand vallen de blauwe en oranje kleuren onmiddellijk op. Maar wanneer je dichterbij kijkt, zie je de afzonderlijke veren, kleine kleurverschillen en structuren. Maar wel in een bijzondere pose. De aandacht gaat niet alleen naar de kleur, maar ook naar het oog van het dier.
Dat samenspel vind ik interessant in mijn tekeningen: een werk moet van een afstand spreken, maar van dichtbij wil ik dat er steeds meer te ontdekken valt.
Kingfisher Blue werd in 2024 finalist in de internationale tentoonstelling Wings van Wild Heart Gallery.
Het originele werk is inmiddels niet meer beschikbaar, maar ik heb er een gelimiteerde Fine Art Giclée-editie van uitgebracht van maximaal 50 exemplaren.
Twee ijsvogel tekeningen, twee verschillende kunstwerken
De ijsvogel gebruikte ook voor eerder werk, namelijk zittend op een appeltak.
Hoewel het dezelfde vogelsoort is, ontstond een heel ander beeld. Het intense blauw en warme oranje van de vogel steken af tegen de sprekende achtergrond en de natuurlijke tinten en structuren van de tak. Dat is voor mij ook een van de redenen waarom ik vogels vaker dan één keer teken. Een soort is niet één beeld.
De houding, het licht, de omgeving en zelfs een blik kunnen het karakter van een tekening volledig veranderen.
Gewone én bijzondere natuur tekenen
Een ijsvogel zien blijft voor mij een bijzonder moment. Vaak is het niet meer dan een blauwe flits die laag over het water voorbijschiet.
Voor interessante natuur hoef je niet altijd naar exotische plekken. Juist de dieren die dichtbij leven, vormen een belangrijke inspiratiebron voor mijn werk. Een pimpelmees in de tuin, een zingende merel, een fuut op het water of die ene blauwe flits van een ijsvogel langs een sloot.
We denken soms dat we zulke soorten goed kennen omdat we ze vaker zien.
Maar wanneer ik een vogel ga tekenen, moet ik anders kijken. Ineens bestudeer ik de richting van afzonderlijke veren, kleine kleurverschillen, reflecties in een oog of de manier waarop licht over het verenkleed valt.
Door een dier urenlang te tekenen, ga ik het vanzelf aandachtiger bekijken. En hopelijk doet het uiteindelijke kunstwerk dat ook met de kijker. Want soms blijkt een Nederlandse vogel die je dacht te kennen van dichtbij ineens nog veel kleurrijker en bijzonderder te zijn.
Opmerkingen